Muziek is een levend ding. Niet twee keer hetzelfde. Net als het water van Heraclitus. Muziek is overal. In het ritmisch hameren van bouwvakkers, in het geluid van de regen, in de vorm van een boom. En gewoon: in muziek. Het eerste voor een muzikant is een antennetje te ontwikkelen om dat allemaal op te vangen. En dat vervolgens om te zetten in een persoonlijke interpretatie. Of om dat gezamenlijk te doen in een groep, en elkaar daar wederzijds verder te laten groeien.

Je kunt het heel goed samendoen inderdaad. Op de bandpagina van deze site vind je daar voorbeelden van. Maar deze pagina is gewijd aan die andere kant: als je zelf vrij gaat associeren en je niet door allerlei regeltjes laat vastzetten, en er ook geen noodzaak is om te overleggen. Ik ben ook vaak alleen op vakantie geweest en dan voel je de totale vrijheid om op elk willekeurig moment compleet van plan te veranderen, links- of rechtsaf te slaan. Zo ook gaat dat voor mijn eigen muziek. Vrije associaties, geen behoefte om totaal vernieuwend te zijn of in de traditie te werken. Geen regeltjes van een intro moet zo en zo lang duren anders werkt het niet, en ook niet de pseudo-vrijheid van een gesubsidieerde conservatorium-componist.

Over verlangen,
onbereikbaarheid en
berusting.

Over vermeende vrijheid,
over reizen
en thuisblijven.

Over weg zijn,
en niet kunnen
ontsnappen.

Phoenix picture taken from http://hornconcerto.net/?p=663